Dinin kaynağı ve rehberi olan Kuran, akıl ve din arasında bir ayrım yapmaz, aksine dinin temelinin akıl olduğunu söyler. Kuran’a göre, iman eden insanlar akıl sahipleridir; inkar edenler ise akıl edemeyen kişilerdir. Bu nedenle pek çok ayetle insanlara akıllarını kullanmaları ve düşünmeleri yönünde çağrı yapılır. Kuran’ın insanlardan düşünmelerini istediği ise, karşılaştıkları olayların nasıl ve neden olduğu konularıdır. Gerçek din de ancak bu düşünceden doğar.

Resuli Ekrem (s.a.v)’in tebliğ ettiği İslami esasların tamamına, hiçbir tafsilat gözetmeden inanmaya “ icmali ” iman denir. Bu da “ Kelimeyi Tevhid ” ve “ Kelimeyi Şahadette ” ifadesini buyurmuştur.
“La ilahe (ilah yoktur), illallah (yalnız Allah (cc) vardır), Muhammedür-Resulullah (Muhammed (as) onun resulüdür) diyen ve bunu kalbi ile tasdik eden her mükellef, müslümandır. Akıl ve [...]

Ehli Sünnet Vel Cemaat’e göre ilim, “malum olanın, olduğu hal üzere bilinmesidir” bu yalıtılmışların ilmidir. Allahu Teala’nın ilmi ise; bir şeyin (eşyanın) aslının ne olduğunu ve ne olacağını kuşatması ve haberdar olmasıdır.