CDler, optik diskin mucidi olan James T. Russell’in fikrinden yola çıkılarak türetilmiştir. J. Russell, plaklarının pikapta bulunan iğne yüzünden yıpranmasından sıkılmış ve 1965 yılında verileri lazerle okunmasını sağlayacak şekilde bir diskin içine kaydetme fikrinin patent hakkını almıştı. Philips firması bu fikri genişleterek, işi video görüntüleri kaydetmeye kadar getirdi.

İlk CD’nin prototipi üretildiğinde boyutu 12cm, kayıt süresi ise 74 dakika idi. Bunun nedeni ise, Sony’nin o zaman ki yönetim kurulu başkanı A. Maritonun benimsemiş olduğu düşünce idi. Marito, bir CD’ye Beethoven’in 9. Senfonisinin sığmasını istiyordu. Bu fikirden yola çıkarak boyutları değiştirildi. Portatif ve arabalardaki cd çalarlarda bulunan sarsıntı önleme sisteminde ise, CDler sarsıldığında bile çalmasında herhangi bir değişiklik olmamaktadır. Bunun nedeni ise, lazer sistemi sayesinde bu aletlerin en son nereyi okuduğunu hatırlaması böylece kaldığı yerden devam etmesidir.

Günümüzde CDler yavaş yavaş yerlerini DVDlere bıraksalarda, özellikle şu an müzik piyasasında sıklıkla kullanılmakta ve karşımıza çıkmaktadır. Kısa zaman sonra disketler gibi CD’lerinde yavaş yavaş yerlerini kaybedeceğini söylememiz mümkün olabilir.

Termostatın icat edilmesi 1830lu yıllara dayanmaktadır. Bu yıllarda sıcaklık ayarlama aygıtlarında bazı teknolojiler kullanılıyordu fakat termostat o yıllar için yeni bir kavram olmuştur. Termostatın mucidi İskoçyalı Andrew Ure’dir Ure 1830lu yılların ortasında bugünkü termostatların temelini oluşturan bimetaliğin patentini almıştır. Bimetalikler, sıcaklığın değişmesi sonucu birbirine temas eden iki metalde genleşme ya da büzülme meydana gelmektedir. Sıcaklığın değişmesi ile birlikte eğilen şeritler, cihazın ayar düğmesini ya etkisiz ya da etkili hale getirmektedir. Andrew Ure, bahsettiğimiz bu ilkeyi ısı denetimine uygulayan ilk kişi olsa bile, bu tür aygıtların mimarı John Harrison adlı kişidir. John Harrison 1726 yılında kronometresinde sıcaklık değişimleri sonucu oluşan hataları düzeltmek için bimetalik sarkacı kullanmıştır.

Andrew Ure patentini aldığı bu fikirleri geniş bir kesime yayamadı ve 1881 yılında Charles Edward Hearson sıvı termostatın patentini alarak ilk termostatın öncüsü oldu. C.E.Hearson ürettiği sıvı termostatını, kümes hayvanlarının kuluçka makinelerinde kullanmak üzere tasarlamıştı. Bu sıvı termostat, bir kabın içinde istenilen sıcaklıkta kaynatılmış bir sıvı bulunmasından ibaretti. Kaynamış sıvı, kabı genişleterek kabın üzerinde bulunan kumanda kolunun hareket etmesini sağlıyordu.

1903 yılında W.M.Fulton’un ürettiği ve patentini aldığı termostat ise sıvı ya da gaz dolu bir körük kullanılan termostatlardır.Fulton’un patentini aldığı bu sistemde, körük içinde bulunan gazın veya sıvının sıcaklığına bağlı olarak büzülmekte veya genleşmekteydi. Bu sistemin kademli bir şekilde sıcaklı değişimini elde etmek gibi bir artısı vardı.

Magnetronlar, bazı fizikçiler tarafından 1940’lı yılların başında uçak radarlarında mikrodalga üretmek amacı ile geliştirilmişlerdi. 1947 yılında Sir John Randall ve Dr. Boot bu cihazın patentini  almışlardır. Geliştirilen bu teknoloji ABD ile ortaklaşa kullanıldı.

Günümüzde kullanılan mikrodalga fırınlar, ısı yayımından ziyade moleküllerin ayrımıyla çalışmaktadır. Spencer bunu fark ederek mikrodalga fırınlar üzerinde yaptığı araştırmayı daha da genişletti. Mikrodalga ışının hemen önüne bir paket mısırı koyan Spencer, birkaç saniye sonrasında patlamış mısırları elde etti. İlk ticari mikrodalga fırını üretecek olan Raytheon’u ikna etmek içinse çaydanlığın içine koyduğu yumurtanın kısa sürede pişmesi ve yumurtanın patlaması yeterli oldu. Araştırmalarını daha da derinleştiren Spencer 1946 yılında Boston’da bulunan bir restorana ilk prototipi yerleştirerek 1950 yılında mikrodalganın patentini aldı. Prototipin başarılı olmasının ardından ticari olarak ilk mikrodalgayı ise 1947 yılında Radarange adı ile Raytheon üretti. Günümüze kadar gelen mikrodalgalar şu an bir çok firma tarafından farklı modeller ve farklı teknolojik özelliklere sahip olarak evlerimize girmekte ve bir çok yerde kullanılmaktadır.

Bu yüzyılda kadınlar bulaşık yıkamaktan sıkılmışlardı. Bulaşık yıkamaya ayırdıkları zamanlarını sosyal aktivitelere ayırmak ve eğlenmek istiyorlardı. Sosyal aktivitelere zaman ayırmak istedikleri içinde, bulaşık yıkamak dahil, evin diğer işleriyle uğraşmaları için temizlikçi kadınlar tutuyorlardı. Amerikalı kadınlar, bu temizlikçi kadınların, yemek takımlarını ve evdeki eşyaları fazla önemsemediklerinden dolayı şikayetçi idiler. Bu yüzden Amerikalı bir çok kadın, bulaşık makinesini icat etmek adına bir çok fikir ve proje geliştirdi.

Bulaşık makinesinin ilk patentini ise 1885 yılında Josephine G. Cochran aldı. Cochran, buharlı gemiyi icat ettiğini belirten John Fitch’in soy ağacından geldiği için, bulaşık makinesi ile fikirler ve projeler üreten bir çok kişiden öndeydi. Cochran’ın ürettiği makinenin çalışma sistemi ise çok kolaydı. Alt tarafta bulunan iki adet silindirden, bulaşıkların bulunduğu rafa yani makinenin içine sabun ve su pompalanıyordu. Bu pompalanan suyu, daha sonra tekrar pompalamak üzere bulunan emici silindirler suyu geri çekiyor ve su devir daim sistemi ile tekrardan pompalanıyordu.

 Evler için üretilen makineyi çalıştırmak içinse yan tarafında bir kol bulunuyordu. Bu kol çekildiğinde makine çalışmaya başlıyordu. Ev için üretilmeyen ve daha büyük yerlerde ihtiyaç duyulan makineler ise buhar gücünden yararlanıyordu.

Bulaşık makinesini  bir fuarda gösterip,  gazetecilerinde makineyi tanıtması üzerine Cochran’ın ismi daha çok duyulmaya başlandı. 

 Makinenin pazarlama işini ise yine kendisi üstlenen Cochran, günümüzde ileri teknoloji ile kullandığımız bulaşık makinelerini icat eden kişi olarak adını tarihe yazdırdı.

Fletcher tarafından yazılmış olan sahneler :

II.Perde, 2.-6. sahneler;
III.Perde, 2.-6. sahneler;
IV.Perde, 1. ve 3.sahneler;
V.Perde: 1.Sahne, 1-33 satırlar, 2.Sahne ;

Shakespeare’ın kaleme almış olduğu sahneler :
I.Perde, 1.-3.Sahneler;
II.Perde, 1.Sahne;
III.Perde, 1.Sahne;
V.Perde, 1.Sahne 34-173 satirlar, ve 3.-4. Sahneler

Bilinmeyen sahneler:
I.Perde , 4.-5. sahneler;
IV.Perde 2.Sahne

Önceleri sürgüne giden iki genç erkek daha sonra aynı kadına aşık olurlar. Bir kadın için birbirleriyle savaşacak kadar gözleri kararan arkadaşlar, kadını elde etme adına ne varsa yapmaya hazırdırlar. Hesaba katamadıkları şey ise, kadının istekleridir. Kadın, ölümüne neticelenecek bu düello’da, sağ kalan her kim olursa onunla evlenmeye hazırdır ancak, netice çok farklı gelişecektir.

Kral Henry, İngilyere krallığında tac giyen sekizinci Henry’dir. VIII. Henry, trajedi dolu bir yaşam hikayesine sahiptir. Romans türde bir trajedi olan eser, William Shakespera’ın sevenlerinden olan yazar, John Fletcher’ın izlerini de taşır. Bu Fletcher benzerlikleri nedeniyle, Shakespeare otoritelerince,  John Fletcher’in de eser üzerinde çalışmış olma ihitmaline pay vermektedirler.

‘ Herşey Gerçek ’ ismiyle yazılan eser, sonraları Kral Henry’nin ismiyle bilinmeye başlanmıştır. 1623 yılında, Birinci Folyo’da ilk kez bu isimle ilan edilmiştir, ‘’ VIII. Henry ’’. Sekizinci Henry adıyla perde açan oyun, William Shakespeare’ın İngiliz olması ve İngiltere tarihine olan merakı neticesinde, gerçek belgelerle kaleme alınmıştır.